Tederheid
Het bewegende leger van metaforen dat we taal noemen marcheert van definitie naar definitie. Bij de tederheid houdt de voorste generaal plotseling zijn paard in. „We moeten een omtrekkende beweging maken“ schreeuwt hij richting de soldaten in de achterhoede, die door de plotselinge stop lelijk over elkaar heen zijn gedonderd. De verschillende eenheden krijgen hun ...
Sociaal
jij drukt dus op een knop zo. de zuigers zijn geïnstalleerd, in je hoofd. normaal gesproken gaat er nu van alles konkelen en woelen want de zuigers zijn dikke cylinders die persen dode lucht door al jouw spiegelneuronen. En die gaan dus als blinde wolven tekeer. me gusta! like! mir gefällt das. de zuigers nemen dan een ...
Angstigheid
Je ligt prinsheerlijk uitgestrekt op een donzen dekbed in een hotelkamer in het centrum van Parijs, en ziet de schaduw van de Biedermeier pendule langzaam over het reliëf in het plafond kruipen. De tikken zijn traag en stroperig. De ramen zijn dicht. Iemand heeft ze dicht getekend. Het is precies warm genoeg, onder het dekbed voel je je lichaamswarmte en je benen kleven wat aan elkaar. Er is een boulevard onderaan het raam, maar die is stil. Je sluimert weg, en dan is ze plotseling bij je, plotseling grijpt ze je bij de keel: de doodsangst. Onverwacht zit ze op je en drukt haar koude vingers tegen je strottehoofd. Iedere twijfel of ze zelf misschien niet erg eenzaam is en harde, bevestigende sex van je wil is uitgesloten. Ze is killer dan een mens kan zijn. Het angstzweet maakt je hele lichaam klam, je wilt je verplaatsten maar je bent verlamd en bovendien is je arm afgekneld omdat je erop bent gaan liggen.
De Stier
af en toe maakt de staart een vliegenslag er staat een reusachtige kolos van spieren die staat er gewoon.  een kolos.  pure kracht. mensen, wat is dit? dit is geen wachten, de hoeven in het kaalgetrapte gras geen sporen en de ruwe tong die schuurt over het enorme veld doet niet aan kwijlende verwachting dit ...
Bordeel
een donkere kamer met tegels op de vloer lappen roodbruin opgehangen linnen ergens klinkt het kuchen van een hoer en door een deurtje glipt een man naar binnen ze laat hem, die binnendringende zijn gang gaan, telt inwendig haar geld laat hem. steunen, stoten, rammen en kreunt onder zijn welbehagen en geweld tien seconden stilte ...
morituri
mijn kleindochter heeft mooie benen dat zie ik vanonder de tafel vandaan gisteren rook ik voor het eerst het haar van haar grootmoeder eergisteren ging ik voor het eerst naar school en vergat mijn boterhammen het is hier een museum, met carcinoompjes aan de muur en opgestoken neuzen kijken televisie het einde is steeds verder ...