Waar de stad staat
onder de snelle schaduwen van ijle vogels die niet op de stad vallen hangen betonnen torens in de vuile wolken waar de stad staat en haar schaduwhoeken in beton giet het asfalt is de mensen een rivier de stad een afwezige geest die een dauwregen van hebben willenden over de straatkeien jaagt waar de stad ...
De ondergang
het morgenrood van onze dag,
een vuile lichtstrook aan de einder
de destructie is aangekondigd,
zichtbaar voor de middelmatigenwij ontwaken ziek van verveling,
hunkeren naar het onvermijdelijke
de schreeuwers op de pleinen zij dank,
apocalypsen zijn weer in de modehet wereldeinde lonkt in de verte,
een vale schim waar je op kunt bouwen
we gaan ...
Martin, het genie
Martin was een buitengewoon genie. Toen hij tachtig jaar oud was, stak hij zonder te kijken het kanaal over. Op z'n zeventigste schreef hij zijn naam met poedersuiker op een omgekeerde pannekoek. Op z'n zestigste leerde hij in minder dan een week hoe je de letter pi op een fluwelen sierkussen borduurt, en dat terwijl ...
revolutie #31
goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicuswij rillen van jou, en je gespuis
van je beschaving, je slavenlegioenwij rillen vandaag tot de avond valt
maar morgen vechten we terugen ik ril als ik praat tegen jou
jouw geweld en je fatalistische greins
ja, jij bent een kwaadaardig gezwel.goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicusmaak je geen zorgen ...
sentimentaliteit
Soms schrijf ik zoals ik denk dat het van dichters wordt verwacht: een cryptografisch relaas over emotionele menselijke interactie, met staccato interpunctie. Dat het inslaat, dat het aankomt, dat het die gevoelens weerspiegelt, daar lijkt het om te gaan. Poëzie waar de schoolbanken wat aan hebben, want er kunnen van die leuke vraagjes over worden ...