Schaamteloosheid
De schaamtelozen plassen tegen oude kerkmuren zonder beschutting te zoeken voor het oog van de ander. Ze masturberen wijdbeens hangend op een bankje in het park alsof ze een broodje met haring eten. Ze zien de verontwaardigde blikken niet als ze een half uur te laat luidruchtig in een volle collegezaal zwalken. Ze liegen en ...
Schuldigheid
Zodra we onder de mensen zijn, kruipt de geniepige slang van de schuld ons om de voeten, wachtend op zijn kans om in onze tenen te te bijten. De slang heeft in het meest succesvolle raadgeversboek uit onze geschiedenis reeds een belangrijke rol gespeeld. We weten allemaal wat de fabel zegt: de oerschuld ligt bij ...
Radeloosheid
Er bestaat een toestand waarin we niet het meer weten. Een toestand waarin alle opties even uitzichtloos lijken, en alle wegen even dood lijken te lopen. We raken in zo'n toestand verzeild zonder het te merken; ineens weten we niet meer hoe het verder moet. We zijn op een soort kruising zonder wegwijzers beland en ...
Eenheid
Een eenheid is iets dat een functie vervult. Soms is die functie overduidelijk, zoals bij een notenkraker. Het scharnier hoort erbij, want het is essentieel om de kraak te zetten. Maar het plastic lieveheersbeestje dat Lotje erop heeft geplakt hoort er eigenlijk niet bij. Het is erop geplakt. Dat blijft een tijdje zo, totdat niemand ...
Vlag
de namiddag steekt schuins in de lucht mijn hoofd rust op en alles is goed onder mijn huid is traagstromend bloed een zon gloeit en ik slaak een zucht ik kijk in de ronde ogen van dieren een ezel is er, en twee salamanders deze middag verlangt niets anders ik glimlach verliefd naar de mieren ...
Schoonheid
De blinkende kop van een teek die zich met bloed volgezogen op een rosse vacht laat vallen, de haartjes op een stinkende made zie zich aan een afgekloven karkas tegoed doet, heupvet dat vakkundig wordt afgezogen in een privé-kliniek, schurft op een kaalgekrabte hondenrug, een opengesprongen puist met een geëxplodeerd puskopje – deze dingen zijn ...
ach, dat
ik dwing mezelf tot gedachten maar bereik niet het donker een gifwolk verveling dringt tussen mij en de bevlogenheid geen bodem is er, waar een wonder tieren kan, of dieren hun nest beginnen geen donderslag in mijn blikken kop geen paraatheid ik staar in de witte muur, en dan in het beeldscherm ik denk houd ...