Recensie: Probeert u het later nog eens van Josse Kok

De bundel begint met de afdeling THESES. ‘Krab aan je kaken alsof je een voorouder opgraaft’, opent het eerste gedicht ‘farce poetica’ en we zijn meteen in de sfeer. Het moet allemaal niet te serieus worden genomen, de absurde beelden moeten de ruimte krijgen. In deze eerste afdelingen vinden we een aantal programmatische mededelingen, bijvoorbeeld

Recensie: sadà\exposadà – de metafysica uitgelegd aan onze goden

Eigenzinnig en buitengewoon complex, was mijn eerste indruk toen ik digitaal door dit dichtwerk bladerde. Wat een universum. Vreemde, ideosyncratische woorden als amygdala, geist, kitzler exobotten, dij, circus, praaldoorn, drinkrol, rode auto, tymbalen, fallus, das furchtbarste, registerlicht, pijplijnen, zilverpraal, darmen, voorhuid, matrix, holle stierenrug wisselen elkaar af. De tweede indruk betreft de terugkeer van vele

Vooroordelen

Ik houd van de korte gesprekken in terminals en stations. Het maakt reizen prikkelender, wereldser, universeler. En het is een ideale afleiding van de egotrip die zich, verhuld als minderwaardigheidscomplex, bij mij aandient wanneer ik alleen de openbaar vervoersnetwerken navigeer. In de busterminal in Oost-Seoul hoorde ik, toen ik een zitplek zocht om mijn seasons-greetings-sandwich

Vooroordelen

Ik houd van de korte gesprekken in terminals en stations. Het maakt reizen prikkelender, wereldser, universeler. En het is een ideale afleiding van de egotrip die zich, verhuld als minderwaardigheidscomplex, bij mij aandient wanneer ik alleen de openbaar vervoersnetwerken navigeer. In de busterminal in Oost-Seoul hoorde ik, toen ik een zitplek zocht om mijn seasons-greetings-sandwich