Cursus gedichten verbeteren #17

Welkom terug zeer gewaardeerde cursisten! Hebben jullie nog suggesties voor het gedicht van de vorige keer? Deze cursus begint op gang te komen, onder de drijvende krachten bevindt zich de eer van de auteur, die, nadat hij om neurologische redenen onbegrijpelijke rommel had geschreven, in duigen lag. Vandaag nemen we een gedicht onder handen over naamgeving. NAAM

Cursus gedichten verbeteren #16

Vandaag verbeteren we een stuk ’emigrantenpoëzie’ dat ik schreef voor de verzameling Tongriem2 (u kunt deze verzameling downloaden, maar verwacht geen kwaliteit). Het gedicht bevat inspringingen waar we kritisch naar moeten kijken, en heeft een betekenisboog die we gaan repareren (poëzie is soms architectuur) als JE NIET VAN HIER BENT schrijf je wat je ook schrijft emigrantenpoëzie

Cursus gedichten verbeteren #14

Vandaag verbeteren we een natuurgedicht. Het heet ‘de jager’ en heeft poëtisch goede, alhoewel triviale intenties. De jager overture van dik liesgras en scheutende zuring langs de steigerpoten aangetraagd door een te lage maan in het schijnsel ontluistert dor geruis de rietvelden die het zicht verhalmen wonderogen steken pijlrecht door het koude water rakelings klatert

Cursus gedichten verbeteren #13

Welkom terug bij onze cursus gedichten verbeteren. In deze afleveringen gaan we werken aan een sonnet. Vormvaste gedichten zijn lastig om te schrijven wanneer ze meer dan iets triviaals moeten betekenen. In de woorden van Wijnand Steemers: Het maken van een anekdotisch gedicht is simpel, het maken van een gedicht vol gedachten is makkelijk, het

Cursus gedichten verbeteren #12

Vandaag staat er weer een expat-gedicht op het programma, uit de bundel die ik in een vlaag van verstandsverbijstering aanbood aan uitgeverij Opwenteling, de naam zij genoemd. Expat-zijn, of ‘migrant privilegié’ zoals we het gerust mogen noemen, is echt vet helemaal mijn ding hier in Zuid-Korea, dus ik kan er lekker natuurlijk over schrijven. met

Grijs

De eerste reactie op de gewaarwording dat het grijs langzaam vanaf mijn slapen mijn hoofd verovert was, zoals voorspelbaar, de gedachte dat ik nog niet klaar was met jong zijn. Een paar reflectieslagen later (ik gebruik afwisselend de vrije slag en de rugslag) had ik me verzoend en groette ik een grijs heerschap met een

Cursus gedichten verbeteren #11

Vandaag gaan we werken aan een kort liefdesgedicht. Ik heb expres een heel krakkemikkig uitgangsgedicht geselecteerd, zodat mijn cursisten de twijfel aan hun eigen poëtische minkukels kunnen zien verbleken. Merk op hoe de auteur woorden inzet als objecten zonder zich kennelijk bewust te zijn van wat ze met zich meeslepen. Dit kan denk ik worden teruggevoerd

Cursus gedichten verbeteren #10

Maar Kamiel, die gedichten uit deze cursus, dat is toch geen echte poëzie? We verwachten een ritmisch narratief in de eerste persoon vol raadselachtig mooie metaforen, ingeleid door “je zegt dat”. Denk aan M. Rijneveld of de winnares van de 10e edititie van de Turing-dichtwedstrijd, Meity Volke. Poëzie moet iets vreemds vertellen, het liefst met een nasaal