ik sta sinds drie dagen met bandenpech in de bochel van de weg
falen
"Je hebt gefaald!" De woorden van mijn vader echoën in mijn beenderen. Het was maar een proefwerk, een onvoldoende slechts. Waarom moet de jongen zo gevoelig zijn? "Je hebt gefaald!" De stem is rauw, fysiek. Ik moet verdelgd worden. Ik ben degene geworden die altijd moet falen, de faalzuchtige. Ik heb mezelf ertoe gemaand, deze man lief te hebben, want dat is wat een beschaafde ziel doet. Vriendelijk was ik, jazeker, maar liefde voor iemand rust niet in vriendelijke gebaren. Liefde voor iemand woont in je eigen hart. Ik heb het daar niet kunnen aantreffen. Zie? Zie? Ik heb gefaald. Uit: Een gezellig boek, posthuum uitgegeven
Cursus gedichten verbeteren #30
Welkom terug. Vandaag gaan we een prozagedicht verbeteren. Het komt uit de bundel Tongriem, die ik in de Portugese zon schreef. Het gedicht van vandaag behoeft geen structurele verbetering, zodat we ons op de details kunnen concentreren. Prozagedichten moeten nauwkeurig worden gecomponeerd opdat ze kunnen hopen op een soort magie. Monument voor een zwerver Hij ...