Titel
onze huid moet gelezen worden in de voortijd toen we niet meer dan een stolling waren met voor ons een horizon en daaraan een dansend figuur die nog niet de dood was
De tijd is een maagd met krullend haar & poëzie is lijden aan de taal
voel je niet hoe we zware blokken op onze gloeiende slapen drukken de tijd rukt op wie je bent wil de tijd weten en ze heeft zo haar methodes je bent niet haar metgezel noch haar slaaf of meester je bent haar experiment de tijd rukt op maar wie je bent dragen de anderen achter ...