Recensie: sadà\exposadà – de metafysica uitgelegd aan onze goden
Eigenzinnig en buitengewoon complex, was mijn eerste indruk toen ik digitaal door dit dichtwerk bladerde. Wat een universum. Vreemde, ideosyncratische woorden als amygdala, geist, kitzler exobotten, dij, circus, praaldoorn, drinkrol, rode auto, tymbalen, fallus, das furchtbarste, registerlicht, pijplijnen, zilverpraal, darmen, voorhuid, matrix, holle stierenrug wisselen elkaar af. De tweede indruk betreft de terugkeer van vele ...
afscheid
en als grafbijgave wil ik een beeldscherm waarop mijn gedichten lopen als een eindeloze lichtreclame in glanzend neongroen dit gedicht is speciaal voor de maden, voor de eters van mijn brein. Het loopt door in eindeloze herhaling tot de batterijen leeg zijn.
salon
Ik wil leven in de tempel van de poëzie, boven mij wonen de wenkbrauwen van een jong genie een grande dame zetelt in mijn salon mijn brievenbus is een poëtische grabbelton
Slampoëzie
Poëzie betekent lach en vertier in een slam alles draait er om competitie en vermaak slamdichters gebaren en rijmen met klem het publiek knikt wat, en klapt maar raak Taal is een opgestoken vinger, of een vuist en wie zich beklaagt, die moet eraan geloven blind voor de ellende, die in ons huist is de ...