Mijn lichaam is het universum
mijn lichaam is het universum, kosmisch zijn mijn oren de zwaarste atomen zweven, wanneer ik de chaos ontketen in mijn ingewanden. Miljarden sterren worden geboren als mijn buik rommelt, want ik laat galactische scheten grote manen verslind ik bij het ontbijt, uit mijn neus vlammen gierende kometen, bij iedere toon die ik zing siddert alles ...
Suf
De wind waait meedogenloos in Rotterdam, maar ik ben vergeten waar ik precies logeer. Verdwalen kunnen we niet meer in de tijd van de mobiele navigatie, hadden de vrienden gezegd, en me voor de zekerheid ook nog een centrumkaart geleend. Maar de batterij van mijn telefoon was leeg, en ik herinnerde me niet de exacte ...
graniet
ik beeld je donkere ogen hier naast me ik hak je blik in steen de slagen hebben geen echo in deze wereld een wereld van sneeuw en eland-tranen een wereld van eeuwig licht waarin jij niet bent maar ik je gezicht hak in een steen
Harde grappen
Toen ik in de jaren negentig op school zat maakten we harde grappen, en dat kon gewoon. "Er zit een Marokkaan, een Antilliaan en een Turk in een auto. Wie rijdt er? - De politieagent." Of: "Hoe feliciteren Marokkanen elkaar? Profietsgejat." Waarom werd er om deze moppen gelachen? Is het omdat er sentimenten worden uitgesproken ...