2028
Het verhaal van mijn nieuwe roman klonk een tijdje goed, maar is helaas gaan eroderen. In een nabije toekomst krijgen mensen een basisinkomen maar omdat ze zich niet waardeloos mogen voelen is dat verbonden aan de voorwaarde dat ze kunst creëren of consumeren. De overheid forceert dit om sociale samenhang te bevorderen, die verloren dreigt ...
De stad ontevreden I
Aan de rand zie je kreupelen en melaatsen die daar vergroeid zijn met de stenen ze grijpen naar alles, pas op voor je benen hun kermen hoor je tegen de gevels weerkaatsen Gifgroen fruit staat in nette rijen opgesteld telefoons, broeken, parfum, pruiken die dingen liggen daar om te gebruiken ze worden verkocht voor wat ...
Eindstation: satire
Misschien komt het doordat ik het geduld en de ambitie niet heb voor een serieuze roman of een serieus traktaat. Misschien komt het door de Verrücktheit van de wereld die ik waarneem. Ik ben er in ieder geval behoorlijk zeker over nu ik na "Kalim I" aan een tweede satire begin: wat ik te zeggen heb, is ...
Recensie: sadà\exposadà – de metafysica uitgelegd aan onze goden
Eigenzinnig en buitengewoon complex, was mijn eerste indruk toen ik digitaal door dit dichtwerk bladerde. Wat een universum. Vreemde, ideosyncratische woorden als amygdala, geist, kitzler exobotten, dij, circus, praaldoorn, drinkrol, rode auto, tymbalen, fallus, das furchtbarste, registerlicht, pijplijnen, zilverpraal, darmen, voorhuid, matrix, holle stierenrug wisselen elkaar af. De tweede indruk betreft de terugkeer van vele ...
Rituelen
gesprekken: naar welke school het nageslacht waar we samen oud gaan worden wat te doen in het geval je bent uitbehandeld en waar de graven zullen staan we hebben orkestreerd wat officieel de liefde heet smalltalk. Een eindeloze rij verkleiningen van ons. Small folks.
Vooroordelen
Ik houd van de korte gesprekken in terminals en stations. Het maakt reizen prikkelender, wereldser, universeler. En het is een ideale afleiding van de egotrip die zich, verhuld als minderwaardigheidscomplex, bij mij aandient wanneer ik alleen de openbaar vervoersnetwerken navigeer. In de busterminal in Oost-Seoul hoorde ik, toen ik een zitplek zocht om mijn seasons-greetings-sandwich ...
Vooroordelen
Ik houd van de korte gesprekken in terminals en stations. Het maakt reizen prikkelender, wereldser, universeler. En het is een ideale afleiding van de egotrip die zich, verhuld als minderwaardigheidscomplex, bij mij aandient wanneer ik alleen de openbaar vervoersnetwerken navigeer. In de busterminal in Oost-Seoul hoorde ik, toen ik een zitplek zocht om mijn seasons-greetings-sandwich ...
Stuur de ziekste vogels mijn kamer in dat de ruiten beslaan van hun wasem in een wolk van veren doe ik mijn werk zet ik vleugels aan