Márquez
Blik, de triomf vermorgend, de schering in je kruin krab de duurstem af en zing, ontstemde nacht egaal, zing, dans de losse veren gracieus in magistrale, mistrale wervelingen, zwerf over de doorstormde toendra zodra je afgevaald taalt naar de herstelling van Macombo, werk mee tegen de hemelrot Dek je erin, je nek gestrekt, de wereld ...
Gedichtendaggedicht
we laten vandaag gewoon magie opstijgen uit de kieren tussen alle tegels; gebruiken voor alles wat er gebeurt louter gepensioneerde of pasgeboren woorden de rest duwen we dan weer terug de trap op; boven, waar het volhangt met geleuterde eloquëntie worden ze opgewacht en met een boterlach geneuterd wij willen nog slechts hun bezorger zijn, ...