Ik was wat ziek en ik zwoer bij mijn kapotte lijf dat ik spion zou zijn van het lijden, loyaal aan verval en pijn, niet aan de verraderlijke overwinninkjes van leven.
De hypochonder
Grijs is het oog van de hypochonder zonder zitvlees zijn magere reet weeklagend drijft hij op een vlonder in een oneindige oceaan van leed kankers houden hem gezelschap in zijn dromen het dreunt lachsalvo's en leedvermaak de hypochonder ziet bleek als een pastinaak en kermt dan, alsof hij klaar moet komen een raar creatuur is ...