empathie

Ook jij
verlangt naar een moedergrot
met taferelen

een plaats waar de muren zuchten
de planken je kousevoeten niet aanvreten

dat zie ik toch
aan je glanzende oorschelpen

aan je handen zie ik dat, aan de kleine haren op je pols
aan het ritme van je strottehoofd
dat eenzame gevaarte

je moet die grot in
aardappels laten overkoken

aan het jukbeen zie ik dat
kom maar mee

jij verlangt ook naar een moedergrot
met vertrouwde spatters op het pleisterwerk

je verlangt naar allerlei dieptes
en allerlei dieptes ga ik geven

maar kruip niet in mijn grot we hebben helder weer
nee, spiegel je naar binnen:

want dat zal een spektakel zijn
en jij loopt dan tussen de dingen door,
met een omgekeerde lach.

Flattr this!

Geef een reactie