Herinnering
“En de jouwe?” “De mijne kreeg een hartaanval, plotseling.” “Dus je hebt ook geen afscheid kunnen nemen?” “Nee.” Zwijgend zaten we naast elkaar. Hieruit zou weer een herinnering ontstaan. We voelden het, alsof we erop aan het broeden waren. We zouden later allebei kunnen terugbladeren en allebei een beetje glimlachen bij dit punt. Het zou ...
Vaarwel
wat denk je ervan morgen in de maan te wonen, waar fiere schaduwen uit je flanken slaan je het licht kust met je handen en je stem oneindig zingt langs hoge kraterwanden je ligt, je ademt de verwatering van alle grijsgeschilderde dingen die drijven op de stille wateren van jouw getemde, dode oceaan je ogen ...
Sociaal
jij drukt dus op een knop zo. de zuigers zijn geïnstalleerd, in je hoofd. normaal gesproken gaat er nu van alles konkelen en woelen want de zuigers zijn dikke cylinders die persen dode lucht door al jouw spiegelneuronen. En die gaan dus als blinde wolven tekeer. me gusta! like! mir gefällt das. de zuigers nemen dan een ...
Karavanserai
Ik heb de neiging poëzie niet als "bouwwerken" te zien met regels als bouwstenen" die uiteindelijk een sluitend geheel vormen, een gebouw dat niet lekt. Ik vind dat als we gedichten in stukken hakken, er lukraak zinnen tussenuit roven, dat als die zinnen daardoor hun fierheid niet verliezen, dat we erop kunnen leunen, dat die ...