Márquez
Blik, de triomf vermorgend, de schering in je kruin krab de duurstem af en zing, ontstemde nacht egaal, zing, dans de losse veren gracieus in magistrale, mistrale wervelingen, zwerf over de doorstormde toendra zodra je afgevaald taalt naar de herstelling van Macombo, werk mee tegen de hemelrot Dek je erin, je nek gestrekt, de wereld ...