ik als dode
In het kader van nostalvember dook ik in mijn tenenkrullend poëziearchief. ik als dode liggend op een koud bed dat in de nacht wordt gedragen eromheen de levenden gemompel en hoofdgeknik een snikkende vriendin verkorte versie van een vrolijk stuk muziek dat "hij gewild zou hebben" vaag gelul over het herinneren meer hoofdgeknik en kunnen ...
afscheid
en als grafbijgave wil ik een beeldscherm waarop mijn gedichten lopen als een eindeloze lichtreclame in glanzend neongroen dit gedicht is speciaal voor de maden, voor de eters van mijn brein. Het loopt door in eindeloze herhaling tot de batterijen leeg zijn.
Jotie
De Vlaamse kranten melden ophef over het gebeente van een alom geliefde knuffeljunk-poëet: in het dorp Oudenaarde wil de gemeente af van het graf van de eeuwigjonge alfabeet. 'T is maar een doodgesnoven dichter zei een ambtenaar. Bijna was Vlaams erfgoed door de barbaren leeggeroofd, bijna kregen de geestdoden het voor elkaar. Maar een weldoener ...